SectorAtlas – gevoeligheidsrisico voor bedrijven

Textiel

Sterktes en zwaktes:

• Reactieve, flexibele en geïntegreerde supply chains
• Luxe en sportkleding zijn sterke segmenten
• Innovatieve sector, zowel in producten als in businessmodellen
• Zeer cyclische sector
• Modehandel is sterk geconcentreerd
• Duurzaamheidsvraagstukken (arbeid, milieu-impact, etc.)

Belangrijke indicatoren om in de gaten te houden:

• Consumentenvertrouwen, loonontwikkeling en consumentenkrediet
• Ontwikkelingen in nieuwe businessmodellen (bijv. ultra-fast fashion) en nieuwe consumententrends (bijv. tweedehands)
• Grondstofprijzen (katoen, vezels, etc.)

Trends en uitdagingen

Over het algemeen blijven de consumentenuitgaven voor mode onder druk staan en trends zoals ultrasnelle modemerken en de aankoop van tweedehandsgoederen winnen alleen maar aan kracht. Hoewel ultrasnelle mode positief is voor de verkoopvolumes, draagt het bij aan een daling van de prijzen en dwingt het de hele toeleveringsketen zich aan te passen aan een nog hoger tempo, wat druk uitoefent op de marges.

De groei van de tweedehandsmarkt wordt gestimuleerd door onlineplatforms en omarmd door retailers die inruilprogramma’s voor oude kleding introduceren om redenen van duurzaamheid en branding.

Bedrijven in de sector worden ook geconfronteerd met hogere arbeidskosten en hogere prijzen voor grondstoffen en energie, wat drukt op de winstgevendheid.

Azië-Pacific is goed voor 80% van de omzet van de sector, waarbij het aandeel van China in de meeste segmenten 50-60% bedraagt en de rest verdeeld is over India, Bangladesh, Vietnam en Indonesië.

Buiten Azië hebben ook Turkije en Mexico aanzienlijke textielindustrieën die respectievelijk naar de Europese en Amerikaanse markten exporteren.

Sommige landen die hoogwaardige of technologisch geavanceerde stoffen produceren, hebben een aanzienlijke productiebasis behouden (met name Italië, Frankrijk, Duitsland en Japan).

Subsectoren:

• Textiel: ongeveer 50% van de omzet van de sector. Textielfabrikanten voorzien voornamelijk in de behoeften van de kleding- en woninginrichtingssector, en in mindere mate in die van andere sectoren (automobielindustrie, enz.).
• Kleding: ongeveer 30% van de omzet van de sector. Kledingfabrikanten zijn voornamelijk aannemers waaraan grote modewinkels de daadwerkelijke productie van hun kleding en accessoires uitbesteden.
• Leer en schoenen: ongeveer 20% van de omzet van de sector. Lederwaren en schoenen hebben over het algemeen distributiekanalen die verschillen van die van kleding.